Дар ҳолате, ки ҷамоати мусулмонон дар кишвари ғайри исломӣ мебошанд ё дар кишвари исломиянд,вале подшоҳаш мусулмон нест метавонанд имоми масҷидро роҳбари худ интихоб намоянд.

Дар мартабаи дуввуми имоматии суғро, имоматии имомони аҳли суннат ва ҷамоат қарор дорад.

Имоматии имомони чаҳор мазҳаби аҳли суннат аз ду ҷиҳат баъди имомати амирону подшоҳони мусулмон мебошад:

ИМОМАТИИ СУҒРО

Имоматии суғро мақоми саввуми имомат мебошад, ки он иборат аз 5 навъ аст: 1- Имоматии подшоҳи мусулмон. 2- Имоматии фуқаҳо, яъне имоми яке аз чаҳор мазҳаб. 3- Имоматии имоми масҷид. 4- Имоматии пешвои кавм ё қабилаи мусулмон. 5- Имоми сафар.

Дар мавзӯъи дуруст дарк кардани мақоми имоматии халифаҳо чанд нуқтаро донистан зарур мебошад:

Мақоми имоматии халифаҳои Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам аз мақоми имоматии Пайғамбар саллаллоҳу алайҳи ва саллам поён ва аз мақоми имомони баъди онон омада баландтар мебошад. Аз ин рӯ мо имоматии онҳоро имоматии вусто номидем.

Вал анбиёу алайҳимуссалоту вассалом куллуҳум муназзаҳуна аниссағоири вал кабоири вал куфри вал қабоиҳи.

Ҳазрати анбиё, ки (бар ҷумлаи онҳо салоту салом) чи машҳуранд ва ё номашҳур аз ҳазрати Одам (алайҳи-с-салом) то ба хотам бо китобу суннат ва иҷмоъи уммат собит шудаанд, инкорашон куфр аст.