Сифати Умра

 Инсоне, ки цасди умра мекунад, бояд одобу шартыои заруриро риоя кунад. Дар баробари покиза нигоы доштани нафси хеш бояд ба тозагии андоми худ риоя кунад. Пайьамбари Худо мефармояд: "Худованд щамил аст ва щамолро д;ст медорад". Дар баробари покизагии нафс|, Ислом бар покизагии андом низ аыамият додааст. Аз ин лиыоз барои умракунанда зарур аст, то ба ин талабот щавоб диыад. \ бояд тани худро комилан шуста аз хушбуиыои беытарин истифода барад. Аммо барои заныо истифодаи хушб;иыо раво нест, зеро ин амали оныо мавцеъи фитна царор мегирад. Ва дар ыолати намудор гаштани ыайз ва ё нифос, шустуш; карда, умраи худро давом медиыанд. Заныо бо либоси одии шаръии мастури худ мераванд. Аммо мардыо баъд аз шустуш; эыромро меп;шанд.

Ва яке аз шартыои эыром бастан дар он аст, ки бояд либосыояшон д;хта набошад. Ва ин шарт барои занон зарур нест, зеро оныо либосыои одд| ва ыамар;заи шаръии худро меп;шанд.

Баъд аз бастани эыром, агар вацти намози панщгона дохил гашта бошад, намози фарзиро адо мекунад. Аммо агар вацти намози фариза дохил нагашта бошад, бо нияти намози суннат ду ракаъат намоз мегузорад. Ин ыукм дар ыацци заныое, ки ыайз ва ё нифос гаштаанд, татбиц намегардад.

Ыар вацто, ки аз намоз фориь гашт, барои умра ният мекунад. Тарзи ният кардан барои умра чунин аст:

"Лаббайка умратан, лаббайкаллоыумма лаббайк, лаббайка ла шарика лака лаббайк. Иннал ыамда ваннеъмата лака вал мулк. Ла шарика лак"

   Мардыо талбияро бо овози баланд мег;янд, аммо заныо ба даращае мег;янд, ки шахси дар паыл;яшбуда шунавад кофист. Шахси умракунанда ё ыощ| талбияро (яъне "Лабайка")-ро бояд бисёр биг;яд, хусусан дар вацти таьйирёбии ыолатыо ва замоныо. Монанди ба баланд| баромадан ё фаромадан ё ин ки, дар вацти даромадани шабу р;з.

Ыар вацте, ки аз талбия фориь мешаванд аз Худованди таоло ризог| ва щаннаташро бипурсанд ва аз азоби д;зах ба Худованд паноы| талабанд.

Барои умракунанда то дидани Байтуллоы ва барои ыащкунанда, то шур;ъ кардани сангпарто|, талбия гуфтан суннат мебошад. Вацти ба масщиди Байт-ул-Ыаром дохил шудан, пойи ростро аввал гузошта, ин дуъоро мехонанд.

"Бисмиллоыи вассалоту вассалому ала расулиллоы. Аллоыумма иьфир зунуби вафтаыли абвоба раыматик. Аъузу биллаыил азим ва биссултониыил цадим минашшайтонирращим."

Баъд аз дохил гаштан ба масщиди ал-ыаром ба с;йи ыащаруласвад (санги сиёы) мутаввщиы мешаванд (яъне, санги сиёые, ки дар канори дарвозаи каъбатуллоы гузошта шудааст). Барои шур;ъ кардани тавоф, дасти рости худро бар санги сиёы гузошта, онро б;са мекунад. Агар ба б;са кардани санги сиёы цудратманд набошанд, р;й ба с;яш карда дастыоро бардошта "Бисмиллоыи аллоыу акбар" гуфта, ишора мекунанд.

Аммо вацти ишора кардан дастыои худро б;са кардан щоиз намебошад. Афзалаш ин аст, ки барои б;са кардани санги сиёы одамонро озор надиыанд, вале агар барои оныо б;са кардани санги сиёы муяссар гардад, ин дуъоро хонад:

"Бисмиллоыи валлоыу акбар, аллоыумма имонан бика ва тасдицан бикитобика ва вафоан биаыдика ваттибоъан бисуннати набийика Муыаммадин саллаллоыу алайи ва саллом".

Пас тавофро шур;ъ мекунад. Каъбатуллоы аснои тавоф дар тарафи чапи ыощ| мемонад.

Ыощ| ыафт маротиба гирди хона бояд гирд гардад. Агар ба Рукни Ямони бирасад (яъне, санге, ки дар канори чаппи санги сиёы гузошта шудааст) дастони худро агар цодир бошад бар он мерасонад. Аммо агар цодир нашаванд, барои оныо щоиз нест, ки мардумонро озор дода ба пеши он раванд.

Дар байни рукнулямон| ва санги сиёы ин дуоро мехонанд:

"Рабанно атина фиддуня ыасанатан ва фил охирати ыасанатан ва цино азоба нор".

"Аллоыумма инни асъалукал авфа вал офията фиддуня вал охира".

Бо ыамин тавофи якум тамом мегардад. Дар ыар давр задан дар тавоф р;й ба с;йи санги сиёы гардонида ишора мекунад, чи тавре ки зикр гардид.

Дар аснои тавоф кардан барои ; Цуръон хондан ва он талабыое, ки аз Худованд дорад талаб карданаш щоиз аст.

Ьайр ин амалыо барои мардыо ин ду амалро дар аснои тавоф карданаш зарур аст:

1- Изтибоъ: яъне, китфи росташро аз шур;ъ кардани тавоф то поёни он кушодан, суннат аст.

2-Рамл: яъне, дар се тавофи аввал тез - паылавонона роы мегардад ва дар чаыор тавофи боцимонда оыиста-оыиста роы мегардад.

 Баъд аз ыафт маротиба тавоф кардан дар паси "Мацоми Иброыим" гузашта, ду ракаъат намози суннат мегузорад.

Дар рукаъат аввал баъд аз сураи "Фотиыа" сураи "Кофирун" ва дар рукаъати дуввум сураи "Ихлос"-ро хондан суннат аст.

Сураи "Кофирун"

"قل يا ايها الكافرون* لا أعبد ما تعبدون * و لا أنتم عابدون ما أعبد * ولا أنا عابد ما  عبدتم * و لا أنتم عابدون ما أعبد* لكم دينكم و لي ديني*.

 "Цул я айюыал кафирун ла аъбуду ма таъбудун вала антум абидуна мо аъбуд ва ла ана абидун ма абадтум ва ла антум абидуна ма аъбуд лакум динукум ва лая дин".

Сураи "Ихлос":

 " قل هو الله أحد * الله الصمد * لم يلد و يولد * ولم يكن له كفوا أحد *.

 "Цул ыуваллоыу аыад аллоыуссамад лам ялид ва лам юлад ва лам якун лаыу куфуван аыад"

 Пеш аз ду ракаъат намоз гузоштан ин ояти Цуръонро хондан беытар аст.

"واتخذوا من مقام إبراهيم مصلي"

 "Ваттахизу мин мацоми Иброыима мусалла"

Баъде, ки намоз фориь шуд ба с;и оби замзам рафта то сершав| аз он мен;шад.